ارلن مایر آزمایشگاهی یکی از پرکاربردترین ظروف آزمایشگاهی برای مخلوط‌کردن محلول‌ها، انجام تیتراسیون و آماده‌سازی نمونه‌های شیمیایی و زیستی است. طراحی مخروطی و دهانه باریک این ظرف، هم‌زدن محلول‌ها را آسان‌تر کرده و به کاهش پاشش مایعات کمک می‌کند. ارلن مایر در ظرفیت‌ها و جنس‌های مختلف عرضه می‌شود و انتخاب مدل مناسب به نوع آزمایش و شرایط استفاده بستگی دارد. برای خرید ارلن مایر و اطلاع از قیمت ارلن مایر، ظرفیت و مشخصات فنی محصول را بررسی کنید.
ارلن مایر یکی از پرکاربردترین ظروف شیشه‌ای در آزمایشگاه‌های شیمی، زیست‌شناسی، میکروبیولوژی و مراکز آموزشی است. این ظرف به دلیل بدنه مخروطی، کف صاف و دهانه نسبتاً باریک، برای مخلوط‌کردن محلول‌ها، آماده‌سازی نمونه‌ها، انجام واکنش‌های شیمیایی و نگهداری موقت مایعات کاربرد دارد. طراحی خاص آن باعث می‌شود بتوان محلول‌ها را با حرکت دورانی مخلوط کرد و در بسیاری از موارد، احتمال پاشیدن مایع به بیرون کاهش یابد.
نام این ظرف از نام امیل ارلن‌مایر، شیمی‌دان آلمانی، گرفته شده است که طراحی آن را در قرن نوزدهم معرفی کرد. امروزه ارلن مایر آزمایشگاهی در اندازه‌ها و جنس‌های مختلف تولید می‌شود و یکی از تجهیزات پایه در آزمایشگاه‌های حرفه‌ای و آموزشی به شمار می‌رود.
بدنه مخروطی ارلن به سمت دهانه باریک می‌شود و کف صاف آن امکان قرارگیری روی سطح آزمایشگاه را فراهم می‌کند. این ویژگی‌ها استفاده از ظرف را برای هم‌زدن محلول‌ها و انجام برخی فرایندهای آزمایشگاهی آسان‌تر می‌کنند. بااین‌حال، ارلن برای تمام کاربردها مناسب نیست و انتخاب آن باید بر اساس نوع آزمایش، حجم مایع و شرایط استفاده انجام شود.
برای آشنایی بیشتر با تاریخچه و طراحی این وسیله، می‌توانید توضیحات موزه ملی تاریخ آمریکا در مؤسسه اسمیتسونین درباره ارلن مایر را مطالعه کنید.
کاربرد ارلن مایر به شکل طراحی، جنس بدنه و ظرفیت آن بستگی دارد. این ظرف در بسیاری از فعالیت‌های روزمره آزمایشگاهی استفاده می‌شود و به دلیل سهولت کار با آن، در محیط‌های آموزشی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد.
یکی از مهم‌ترین کاربردهای ارلن مایر، مخلوط‌کردن دو یا چند مایع است. بدنه مخروطی و دهانه باریک به کاربر اجازه می‌دهد ظرف را به‌آرامی به شکل دورانی حرکت دهد تا مواد با یکدیگر ترکیب شوند. در مقایسه با برخی ظروف دهانه‌گشاد، این طراحی می‌تواند احتمال پاشیدن محلول را کاهش دهد.
در آزمایش‌هایی که به اختلاط یکنواخت نیاز دارند، می‌توان از میله همزن یا تجهیزات مناسب دیگر نیز استفاده کرد. انتخاب روش اختلاط به ویژگی‌های محلول و هدف آزمایش بستگی دارد.
ارلن مایر در آزمایش‌های تیتراسیون کاربرد فراوانی دارد. در این روش، محلول نمونه داخل ارلن قرار می‌گیرد و محلول استاندارد معمولاً از طریق بورت به آن افزوده می‌شود. کاربر می‌تواند هم‌زمان با اضافه‌کردن تدریجی محلول، ظرف را به‌آرامی بچرخاند تا ترکیب مواد بهتر انجام شود.
دهانه نسبتاً باریک ارلن به کاهش پاشش هنگام چرخاندن محلول کمک می‌کند. بااین‌حال، برای اندازه‌گیری دقیق حجم نباید به درجه‌بندی تقریبی بسیاری از ارلن‌ها تکیه کرد؛ ابزارهایی مانند بورت و پیپت حجمی برای اندازه‌گیری دقیق مناسب‌تر هستند.
از ارلن آزمایشگاهی برای تهیه محلول‌های مختلف، مخلوط‌کردن مواد و نگهداری موقت نمونه‌ها استفاده می‌شود. دهانه ظرف را می‌توان، در صورت سازگاری با کاربرد، با درپوش مناسب پوشاند تا احتمال ورود آلودگی کاهش پیدا کند یا از پاشش محتویات جلوگیری شود.
باید توجه داشت که ارلن معمولی لزوماً برای نگهداری طولانی‌مدت مواد فرار، خطرناک یا حساس مناسب نیست. انتخاب درپوش و شرایط نگهداری باید با توجه به ویژگی‌های ماده و دستورالعمل آزمایشگاه انجام شود.
برخی مدل‌های شیشه‌ای ارلن مایر، به‌ویژه نمونه‌های ساخته‌شده از شیشه بوروسیلیکات و دارای مشخصات مناسب، برای گرم‌کردن محلول‌ها طراحی شده‌اند. کف صاف ظرف امکان قرارگرفتن آن روی سطح گرم‌کن سازگار را فراهم می‌کند.
بااین‌حال، همه ارلن‌ها برای گرم‌کردن مستقیم مناسب نیستند. پیش از استفاده باید مشخصات تولیدکننده درباره جنس شیشه، محدوده دمایی و روش مجاز گرم‌کردن بررسی شود. همچنین باید از تغییر ناگهانی دما و گرم‌کردن ظرف بسته‌ای که احتمال افزایش فشار داخلی دارد، خودداری کرد.
در آزمایشگاه‌های زیست‌شناسی و میکروبیولوژی، ارلن مایر برای آماده‌سازی محیط‌های کشت، مخلوط‌کردن محلول‌های زیستی و برخی فرایندهای کشت مایع به کار می‌رود. در این کاربردها، انتخاب حجم ظرف و میزان پرشدگی آن اهمیت دارد؛ زیرا فضای خالی داخل ظرف ممکن است برای حرکت مایع و تبادل گاز ضروری باشد.
در صورت نیاز به استریل‌سازی، باید اطمینان حاصل شود که جنس ظرف، درپوش و سایر اجزا برای روش موردنظر مناسب هستند. رعایت اصول استریل و دستورالعمل آزمایشگاه از آلودگی نمونه‌ها جلوگیری می‌کند.
انواع ارلن مایر را می‌توان بر اساس جنس، شکل دهانه، ظرفیت و کاربرد دسته‌بندی کرد. شناخت این تفاوت‌ها به انتخاب ظرف مناسب برای هر آزمایش کمک می‌کند.
ارلن مایر شیشه‌ای یکی از رایج‌ترین انواع این وسیله است. بسیاری از مدل‌های آزمایشگاهی از شیشه بوروسیلیکات ساخته می‌شوند که در مقایسه با شیشه معمولی، مقاومت مناسبی در برابر بسیاری از مواد شیمیایی و تغییرات دمایی دارد.
بااین‌حال، مقاومت شیمیایی و حرارتی به ترکیب ماده، دما، مدت تماس و کیفیت ساخت ظرف بستگی دارد. شیشه نیز ممکن است در اثر ضربه، خراش یا شوک حرارتی آسیب ببیند؛ بنابراین بررسی سلامت ظرف پیش از استفاده ضروری است.
ارلن مایر پلاستیکی در برخی محیط‌های آزمایشگاهی استفاده می‌شود. وزن کمتر و کاهش احتمال شکستگی در مقایسه با شیشه، از مزایای احتمالی این مدل‌ها است. بااین‌حال، مقاومت در برابر مواد شیمیایی، دما و روش‌های استریل‌سازی به نوع پلاستیک بستگی دارد.
این نوع ظرف را نباید بدون بررسی مشخصات سازنده برای گرم‌کردن یا تماس با هر ماده شیمیایی استفاده کرد. انتخاب محصول باید با توجه به کاربرد واقعی انجام شود.
در این مدل، دهانه ظرف نسبتاً باریک است. این طراحی هنگام چرخاندن محلول به کاهش پاشش کمک می‌کند و در صورت استفاده از درپوش سازگار، پوشاندن ظرف نیز آسان‌تر خواهد بود.
ارلن دهانه باریک برای مخلوط‌کردن محلول‌ها و بسیاری از کاربردهای عمومی آزمایشگاهی مناسب است؛ اما انتقال مواد جامد یا شست‌وشوی قسمت داخلی آن ممکن است در مقایسه با مدل دهانه‌گشاد دشوارتر باشد.
ارلن دهانه گشاد برای کاربردهایی مناسب است که افزودن مواد، انتقال نمونه یا دسترسی به فضای داخلی ظرف اهمیت بیشتری دارد. شست‌وشوی این مدل نیز در برخی شرایط آسان‌تر است.
بااین‌حال، دهانه بزرگ‌تر لزوماً برای تمام آزمایش‌ها بهترین انتخاب نیست. هنگام هم‌زدن سریع باید به احتمال پاشش محلول توجه کرد و در صورت نیاز از تجهیزات حفاظتی مناسب استفاده کرد.
برخی ارلن‌ها با درپوش پیچی یا درپوش‌های مخصوص عرضه می‌شوند. این مدل‌ها برای کاربردهایی مانند آماده‌سازی محیط‌های کشت یا نگهداری موقت برخی محلول‌ها می‌توانند مناسب باشند.
نوع درپوش باید با دهانه ظرف، جنس ماده و شرایط آزمایش سازگار باشد. درپوش معمولی را نباید برای ایجاد فشار یا بستن یک واکنش در حال تولید گاز به کار برد، مگر اینکه ظرف به‌طور مشخص برای چنین شرایطی طراحی شده باشد.
ارلن مایر در ظرفیت‌های متنوعی تولید می‌شود تا نیاز آزمایشگاه‌های مختلف را پوشش دهد. ظرفیت‌های رایج شامل ۲۵، ۵۰، ۱۰۰، ۲۵۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌لیتر است. در برخی محصولات، اندازه‌های بزرگ‌تر مانند ۲۰۰۰، ۳۰۰۰ یا ۵۰۰۰ میلی‌لیتر نیز وجود دارد. اندازه‌های موجود به تولیدکننده و مدل محصول بستگی دارند.
ارلن مایر ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌لیتری: برای حجم‌های کوچک محلول، نمونه‌های محدود و برخی فعالیت‌های آموزشی کاربرد دارند.
ارلن مایر ۲۵۰ میلی‌لیتری: یکی از ظرفیت‌های پرکاربرد در آزمایشگاه‌های آموزشی و شیمی است و برای بسیاری از فعالیت‌های عمومی، تیتراسیون و آماده‌سازی محلول‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ارلن مایر ۵۰۰ میلی‌لیتری: برای نمونه‌ها و محلول‌هایی که حجم بیشتری دارند مناسب است؛ البته فضای لازم برای اختلاط باید در انتخاب آن لحاظ شود.
ارلن مایر ۱۰۰۰ میلی‌لیتری و بزرگ‌تر: در کاربردهایی که به حجم بالاتری از محلول نیاز دارند استفاده می‌شود. این ظروف فضای بیشتری اشغال می‌کنند و هنگام جابه‌جایی باید به وزن و پایداری آن‌ها توجه داشت.
هنگام انتخاب ظرفیت، فقط به حجم مایع توجه نکنید. اگر قرار است محلول به‌صورت دورانی مخلوط شود یا هنگام واکنش کف ایجاد کند، باید فضای خالی کافی در ظرف وجود داشته باشد. ظرفیت مناسب به نوع فرایند و دستورالعمل آزمایش بستگی دارد.
نکته مهم دیگر این است که خطوط درجه‌بندی روی بسیاری از ارلن‌ها برای تخمین حجم هستند و دقت ابزارهای حجمی کالیبره‌شده را ندارند. برای تهیه محلول با حجم دقیق، باید از وسایل اندازه‌گیری مناسب استفاده کرد.
ارلن مایر و بشر از ظروف رایج آزمایشگاهی هستند، اما طراحی آن‌ها برای کاربردهای یکسانی بهینه نشده است. تفاوت اصلی این دو ظرف در شکل بدنه، نوع دهانه و نحوه استفاده از آن‌ها است.
بشر معمولاً بدنه‌ای استوانه‌ای، دهانه‌ای باز و لبه‌ای برای ریختن مایع دارد. این ویژگی‌ها افزودن مواد، انتقال مایعات و دسترسی به داخل ظرف را آسان می‌کنند. بشر برای مخلوط‌کردن عمومی، آماده‌سازی اولیه مواد و نگهداری موقت محلول‌ها کاربرد دارد.
در مقابل، ارلن مایر دارای بدنه مخروطی و دهانه باریک‌تر است. شکل آن برای چرخاندن محلول با دست مناسب است و در بسیاری از موارد احتمال پاشش را کاهش می‌دهد. به همین دلیل، ارلن در تیتراسیون و آزمایش‌هایی که به مخلوط‌کردن محلول با حرکت دورانی نیاز دارند، انتخاب رایجی است.
تفاوت دیگر به اندازه‌گیری حجم مربوط می‌شود. درجه‌بندی روی بسیاری از بشرها و ارلن‌ها تقریبی است؛ بنابراین هیچ‌کدام را نباید بدون بررسی مشخصات به‌عنوان جایگزین ابزارهای حجمی دقیق در نظر گرفت.
به‌طور خلاصه، اگر دسترسی آسان به داخل ظرف و ریختن مایع اهمیت دارد، بشر می‌تواند مناسب باشد. اگر قرار است محلول به‌صورت دورانی مخلوط شود و پاشش آن کاهش یابد، ارلن مایر معمولاً انتخاب کاربردی‌تری است. انتخاب نهایی به روش کار و نیاز آزمایش بستگی دارد.
اصطلاح‌های بالن ارلن مایر و فلاسک ارلن مایر گاهی به‌جای یکدیگر برای اشاره به یک ظرف به کار می‌روند. نام انگلیسی این وسیله Erlenmeyer Flask است و در منابع علمی با عنوان فلاسک مخروطی یا ارلن نیز شناخته می‌شود.
بااین‌حال، بهتر است میان ارلن مایر و سایر انواع بالن تفاوت قائل شویم. بالن ته‌گرد، برای مثال، کف کروی دارد و معمولاً در سامانه‌های گرمایشی، تقطیر و برخی واکنش‌های شیمیایی استفاده می‌شود. ارلن مایر در شکل معمول خود کف صاف دارد و می‌تواند روی سطح مناسب قرار گیرد.
بنابراین، هنگام جست‌وجو برای خرید فلاسک ارلن مایر یا بالن ارلن مایر، مشخصات محصول را بررسی کنید تا ظرف موردنظر با کاربرد شما مطابقت داشته باشد. نام تجاری یا عنوان محصول به‌تنهایی برای تشخیص شکل، جنس و قابلیت حرارتی آن کافی نیست.
جنس ظرف یکی از معیارهای مهم در خرید ارلن مایر آزمایشگاهی است. شیشه بوروسیلیکات در بسیاری از آزمایشگاه‌ها رایج است، زیرا برای کاربردهای متعدد شیمیایی و حرارتی عملکرد مناسبی دارد. بااین‌حال، نباید فرض کرد که هر ظرف شیشه‌ای در برابر هر ماده شیمیایی یا هر تغییر دمایی مقاوم است.
اگر آزمایش شامل اسیدها، بازها، حلال‌ها یا مواد واکنش‌پذیر است، باید سازگاری ماده با جنس ظرف بررسی شود. شرایطی مانند غلظت، دما و مدت تماس می‌توانند بر مناسب‌بودن ظرف تأثیر بگذارند.
در مورد مدل‌های پلاستیکی نیز نوع پلیمر اهمیت دارد. بعضی پلاستیک‌ها در برابر مواد یا دماهای مشخص عملکرد مناسبی دارند، درحالی‌که برخی دیگر ممکن است تغییر شکل دهند یا با مواد خاص سازگار نباشند.
برای استفاده حرارتی، بررسی برچسب محصول و راهنمای سازنده ضروری است. همچنین نباید ظرف ترک‌خورده، لب‌پریده یا آسیب‌دیده را در فرایندهای حساس استفاده کرد. انتخاب صحیح جنس، هم بر ایمنی کار اثر دارد و هم می‌تواند هزینه تعویض ظروف را کاهش دهد.
برای خرید ارلن مایر بهتر است ابتدا کاربرد موردنظر خود را مشخص کنید. محصولی که برای آزمایشگاه آموزشی مناسب است، ممکن است برای یک فرایند تخصصی صنعتی یا زیستی انتخاب ایده‌آلی نباشد. بررسی چند معیار به تصمیم‌گیری دقیق‌تر کمک می‌کند.
ظرفیت ارلن باید با حجم محلول و فضای لازم برای مخلوط‌کردن تناسب داشته باشد. اگر ظرف بیش از حد پر شود، هنگام چرخاندن محلول یا انجام واکنش احتمال سرریز افزایش می‌یابد. از طرف دیگر، انتخاب ظرف بسیار بزرگ برای نمونه‌ای کوچک ممکن است در بعضی فرایندها کار را دشوار کند.
پیش از خرید، مشخص کنید که ارلن برای تماس با چه موادی و در چه شرایطی استفاده خواهد شد. اگر به ظرف قابل گرم‌کردن نیاز دارید، حتماً جنس شیشه و مشخصات حرارتی آن را بررسی کنید. برای کاربردهای زیستی نیز قابلیت شست‌وشو و استریل‌سازی متناسب با پروتکل اهمیت دارد.
دهانه باریک برای بسیاری از کاربردهای اختلاط مناسب است، درحالی‌که دهانه گشاد می‌تواند افزودن مواد و شست‌وشو را آسان‌تر کند. اگر استفاده از درپوش ضروری است، از سازگاری آن با مدل ظرف و شرایط آزمایش مطمئن شوید.
هنگام بررسی محصول، به یکنواختی بدنه، سلامت دهانه، کیفیت درجه‌بندی و اطلاعات درج‌شده از سوی سازنده توجه کنید. در کاربردهای حساس، مشخصات فنی مستند و تأمین‌کننده قابل‌اعتماد اهمیت ویژه‌ای دارند.
قیمت ارلن مایر با توجه به ظرفیت، جنس، برند، نوع دهانه، داشتن درپوش و ویژگی‌های ساخت متفاوت است. معمولاً مقایسه قیمت دو محصول زمانی معنا دارد که مشخصات آن‌ها نیز مشابه باشد. برای مثال، مقایسه یک ارلن پلاستیکی ساده با مدل شیشه بوروسیلیکات تخصصی، بدون توجه به کاربرد، ممکن است گمراه‌کننده باشد.
اگر برای آزمایشگاه به چند ظرف نیاز دارید، هزینه مجموعه، تعداد موجود در بسته و شرایط ارسال را نیز بررسی کنید. خرید محصول ارزان‌تر در صورتی که کیفیت یا سازگاری لازم را نداشته باشد، لزوماً انتخاب اقتصادی‌تری نیست.
برای آشنایی بیشتر با مجموعه، به وب‌سایت نوآوران فیدار شیمی پلیمر گستر مراجعه کنید.
رعایت اصول نگهداری به افزایش عمر ارلن مایر و کاهش احتمال بروز حادثه کمک می‌کند. پیش از استفاده، ظرف را از نظر ترک، لب‌پریدگی و آسیب ظاهری بررسی کنید. در صورت مشاهده آسیب، به‌ویژه در مدل شیشه‌ای که قرار است گرم شود، ظرف را از چرخه استفاده خارج کنید.
پس از پایان آزمایش، ارلن را با روش مناسب برای ماده باقی‌مانده تمیز کنید. مواد شیمیایی خطرناک نباید بدون بررسی دستورالعمل ایمنی و مقررات مربوطه در فاضلاب تخلیه شوند. در آزمایشگاه‌های زیستی نیز باید روش پاک‌سازی و استریل‌سازی با نوع نمونه و پروتکل سازگار باشد.
هنگام نگهداری، ظروف را در محل پایدار و دور از لبه میز قرار دهید. از روی‌هم‌چیدن نامناسب ارلن‌های شیشه‌ای خودداری کنید تا احتمال ضربه و شکستگی کاهش یابد. همچنین اگر ظرف برای گرم‌کردن طراحی نشده است، نباید آن را در معرض حرارت قرار داد.
برای اطلاعات آموزشی بیشتر درباره انتخاب و کاربرد این ظرف، می‌توانید راهنمای ارلن مایر در وب‌سایت آموزشی Chimactiv را مطالعه کنید. این منبع به شکل ظرف، انواع اندازه‌ها، کاربردها و تقریبی‌بودن درجه‌بندی آن اشاره می‌کند.
ارلن مایر برای مخلوط‌کردن محلول‌ها، انجام تیتراسیون، آماده‌سازی نمونه‌ها، برخی فعالیت‌های کشت زیستی و نگهداری موقت مایعات استفاده می‌شود. کاربرد دقیق به جنس، ظرفیت و مشخصات ظرف بستگی دارد.
ظرفیت‌های ۵۰، ۱۰۰، ۲۵۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی‌لیتر در بسیاری از مجموعه‌های آزمایشگاهی رایج هستند. بااین‌حال، اندازه‌های موجود به تولیدکننده و مدل بستگی دارند.
این کار فقط در صورتی باید انجام شود که ظرف برای آن نوع گرم‌کردن مناسب باشد و دستورالعمل سازنده اجازه دهد. جنس شیشه، وضعیت ظرف و نحوه اعمال حرارت اهمیت دارند. از شوک حرارتی و گرم‌کردن ظرف بسته‌ای که ممکن است فشار در آن افزایش یابد، خودداری کنید.
درجه‌بندی بسیاری از ارلن‌ها برای تخمین حجم طراحی شده است، نه اندازه‌گیری دقیق. اگر دقت حجمی اهمیت دارد، از ابزارهای کالیبره‌شده مانند پیپت حجمی یا بورت مناسب استفاده کنید.
بشر معمولاً بدنه استوانه‌ای و دهانه باز دارد و برای انتقال و مخلوط‌کردن عمومی مناسب است. ارلن مایر بدنه مخروطی و دهانه باریک‌تری دارد که برای چرخاندن محلول و کاهش پاشش مفید است.
قیمت ارلن مایر به ظرفیت، جنس، برند، نوع دهانه، کیفیت ساخت و ویژگی‌هایی مانند درپوش یا طراحی تخصصی بستگی دارد. برای مقایسه قیمت‌ها باید مشخصات فنی و کاربرد محصولات را نیز در نظر گرفت.
هیچ‌کدام برای همه کاربردها بهترین نیستند. مدل شیشه‌ای برای بسیاری از کاربردهای شیمیایی و برخی فرایندهای حرارتی مناسب است، مشروط بر اینکه مشخصات ظرف اجازه دهد. مدل پلاستیکی می‌تواند در کاربردهایی که کاهش خطر شکستگی اهمیت دارد مفید باشد؛ اما مقاومت شیمیایی و حرارتی آن باید بررسی شود.
Erlenmeyer Flask اصطلاح انگلیسی ارلن مایر است. این نام به ظرف آزمایشگاهی مخروطی‌شکلی اشاره دارد که کف صاف و دهانه باریک دارد و برای مخلوط‌کردن و انجام بسیاری از فعالیت‌های آزمایشگاهی استفاده می‌شود.
ارلن مایر یکی از ظروف پایه و پرکاربرد آزمایشگاه است که به دلیل بدنه مخروطی، کف صاف و دهانه باریک، برای مخلوط‌کردن محلول‌ها، تیتراسیون، آماده‌سازی نمونه‌ها و برخی کاربردهای زیستی مناسب است. آشنایی با انواع ارلن مایر، تفاوت مدل‌های شیشه‌ای و پلاستیکی، شکل دهانه و حجم‌های مختلف به انتخاب بهتر کمک می‌کند.
هنگام خرید ارلن مایر، تنها به قیمت توجه نکنید؛ ظرفیت، جنس، سازگاری شیمیایی، قابلیت استفاده در شرایط موردنظر و کیفیت ساخت نیز اهمیت دارند. انتخاب ظرف مناسب بر اساس نیاز واقعی آزمایشگاه، می‌تواند کارایی، ایمنی و دوام تجهیزات را افزایش دهد.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.